كاش ما آدمها بيشتر براي هم ارزش قائل ميشديم. از دوستي شنيدم كه در لندن، رييس شبكه حمل و نقل شهري اتوبوس بخاطر اينكه يك مسوول كنتر بليت از مسافري پرسيده بود كه آيا كارت بليت خود را به دستگاه كنترلكننده نشان دادهاند يا خير عذرخواهي كرده بود و براي دلجويي از اين دو شهروند، خواسته آنها را پاسخ داده است.
امروز با صحنهاي مواجه شدم كه براي لحظهاي با مقايسه اين دو اتفاق متاسف شدم. راننده اتوبوس شركت واحد در پاسخ به اعتراض مسافران به اينكه چرا دير حركت كرده با عصبانيت فرياد ميزد" "من مسوول كار و وقت مردم نيستم. به من مربوط نيست كه مردم كار دارند يا نه. حالا كه اعتراض ميكنيد يك ساعت مسير رو طول ميدم تا بفهميد چه خبره. همه ايستگاهها هم تا خرخره مسافر سوار ميكنم (در حالي كه اتوبوس پر شده بود). هر كاري دلتون ميخواد بكنيد. بريد اعتراض كنيد ببينم به كجا ميرسيد."
به خودم گفتم اگه ما ايرانيها براي خودمون ارزش قائل نشيم نبايد انتطار احترام از بقيه داشته باشيم.
اين مطلب هم جاي تامل داره، اگه عملي بشه خيلي از مشكلات حل ميشه.
+ نوشته شده توسط سعید در پنجشنبه ششم بهمن 1384 و ساعت
17:45 |
