ديروز پشت صحنه فيلم دوئل رو ميديدم. گذشته از جذابيتهاي پشت صحنه، نكته جالب در خلال صحبت با احمدرضا درويش اين بود كه اكبر نبوي در حالي كه با درويش قدم ميزد و مصاحبه در حال راه رفتن انجام ميشد اين بود كه نبوي يه تيكه سيم خاردار برداشت و به درويش گفت: فيلم ساختن تو اين كشور مثل گذشتن از اين سيم خارداره. هر قدر تلاش كني كه از اين حصار خارج بشي بيشتر گير ميكني. درويش هم گفت: نه تنها فيلم ساختن، بلكه تو اين كشور هر كس قصد داشته باشه كاري انجام بده از بس كه قوانين و مقررات دست و پاگير وجود داره مثل گير كردن توي سيم خارداره كه آدم ترجيح ميده هيچ كاري نكنه.
همه اين گفتوگو كاملا از تلويزيون پخش شد. به نظرم پخش چنين مثال خوبي از يك مرجع رسمي غير قابل تصور بود. مطالبي هم در مورد ضرغامي دارم كه بعدا مينويسم.